SMS-owe tchórzostwo za 30.000 miesięcznie. Kryzys męskości na średnim szczeblu biznesu.

Jako swatka łączę ludzi, którzy w życiu zawodowym osiągnęli już stabilizację. Moje klientki to ambitne, niezależne kobiety sukcesu. Kiedy umawiają się na randkę, podchodzą do procesu z pełnym szacunkiem: przemodelowują napięte grafiki, inwestują czas, dbają o nienaganny wygląd. Krótko mówiąc – mają cywilną odwagę, by wyjść ze strefy komfortu i aktywnie szukać miłości.

A co robi współczesny 40-letni manager?

Zgłasza chęć poznania wartościowej kobiety, deklaruje gotowość, po czym... wysyła SMS-a do mnie na trzy godziny przed randką z prośbą o odwołanie spotkania. Nie dzwoni. Nie pisze bezpośrednio do kobiety, z którą się umówił. Uziemia drugą osobę tuż przed wyjściem, a mnie używa jako tarczy ochronnej, tchórzliwie prosząc o „przekazanie informacji i uszanowanie decyzji”.

Ucieczka przed emocjonalną konfrontacją

Ta forma komunikacji przez pośrednika to czysty przejaw zniewieściałości i braku cywilnej odwagi. Dlaczego 40-letni facet nie potrafi napisać lub zadzwonić bezpośrednio do kobiety i przeprosić? Ponieważ panicznie boi się konfrontacji.

Wysyłając SMS-a do swatki, taki mężczyzna ucieka przed żywą reakcją drugiej strony. Boi się usłyszeć w słuchawce głos zawiedzionej kobiety. Boi się prawdy o swoim niedojrzałym zachowaniu. W pracy potrafi rozliczać pracowników z targetów, ale w życiu prywatnym brakuje mu odwagi, by spojrzeć w oczy konsekwencjom własnych decyzji. To klasyczny syndrom Piotrusia Pana w luksusowym wydaniu – wiek na dowodzie sugeruje dojrzałość, zachowanie – emocjonalne przedszkole.

Dlaczego nie widać tego na rozmowie kwalifikacyjnej?

Najbardziej zdradliwa w mojej pracy jest "maska kompetencji". Rozmowa wstępna z kandydatem trwa u mnie nawet 2 godziny. Ci panowie są wtedy bardzo konkretni, rzeczowo odpowiadają na pytania, sprawiają wrażenie 100% profesjonalistów. Dlaczego? Ponieważ traktują ten etap jak rekrutację biznesową. Grają w grę, którą znają – chcą „sprzedać” swój najlepszy wizerunek. Na tym etapie nie widać żadnych sygnałów ostrzegawczych. Dopiero gdy rekrutacja się kończy, a na horyzoncie pojawia się realna relacja i żywa kobieta, facetów paraliżuje strach. Zamiast liderów, zza biurek wychodzą przerażeni chłopcy.

Co więcej, ta grupa potrafi wykazywać niesamowitą małostkowość finansową. Faceci z zarobkami rzędu 30.000 potrafią bez zażenowania pytać: „A czy to spotkanie coś kosztuje?”. Choć sami nie są moimi płacącymi klientami, a jedynie bezpłatnymi kandydatami dobieranymi do procesu, potrafią stawiać wygórowane żądania i natarczywie prosić o zdjęcia kobiet. To klientka płaci i ma prawo wymagać – oni chcieliby dostać wszystko podane na tacy, bez ryzyka, bez kosztów i bez własnego zaangażowania.

Koniec z darmową zabawą kosztami innych. Wprowadzam kaucję weryfikacyjną

Moje klientki muszą mieć świadomość: robimy absolutnie wszystko, by weryfikować kandydatów na najwyższym poziomie. Nie mam jednak wpływu na to, że ktoś w ostatniej chwili zakłada emocjonalne pieluchy i ucieka przed randką. Moje zaangażowanie i profesjonalizm nie mogą ucierpieć przez niedojrzałość dorosłych ludzi.

Skoro panowie z biznesu rozumieją tylko język transakcji, zaczynamy rozmawiać na ich warunkach. Jako swatka wprowadzam nowe narzędzie weryfikacji kandydata przed jakąkolwiek konsultacją: zwrotną umowę kaucyjną na kwotę 3 000 zł.

Kaucja będzie w pełni zwracana po wypełnieniu zobowiązania – czyli po odbyciu zaplanowanych spotkań z klientką.

• Jeśli jesteś słownym i dojrzałym mężczyzną, odzyszkasz swoje pieniądze co do grosza.
• Jeśli potraktujesz moją klientkę i mój czas jak darmową aplikację randkową i stchórzysz na 3 godziny przed randką – kaucja przepada.

Wiem, co powiedzą sceptycy: „To ich odstraszy!”. I bardzo dobrze. Ma to odstraszyć dokładnie tych niewłaściwych, niezdecydowanych i emocjonalnie niedojrzałych facetów. Prawdziwy, stabilny mężczyzna, który szuka życiowej partnerki, rozumie wartość zabezpieczenia kontraktu. Dla niego 3 000 zł depozytu za gwarancję poznania kobiety klasy premium nie jest barierą. Dla wiecznego chłopca szukającego darmowej rozrywki – będzie barierą nie do przejścia.

Socjologiczny kryzys męskości na szczycie

Żyjemy w czasach, gdzie role społeczne uległy odwróceniu. Kobiety mają dziś odwagę żyć na własnych warunkach, rozwijać się i otwarcie delegować poszukiwanie partnera specjalistom. Inwestują w siebie i w relację 100% energii.

Mężczyźni z segmentu managerów i właścicieli firm okazują się przy nich przerażeni. Boją się kobiet silnych, które nie potrzebują ich pieniędzy, bo same świetnie zarabiają. Boją się, że na randce nie zaimponują wyłącznie stanem konta, ale trzeba będzie pokazać osobowość, klasę i charakter. Łatwiej jest więc stchórzyć, kliknąć „wyślij” w telefonie na 3 godziny przed spotkaniem i schować się w bezpiecznym świecie biznesowych tabelek.

Czas uderzyć pięścią w stół: wysokie zarobki i stanowisko kierownicze nie zwalniają z bycia mężczyzną. Prawdziwa męskość to odpowiedzialność za słowo, odwaga do konfrontacji i szacunek do drugiego człowieka. Panowie managerowie – czas dorosnąć do swoich stanowisk również w życiu prywatnym.